Nowy rok szkolny rozpoczęty!

4 września 2017 roku przywitał uczniów naszej szkoły w innej rzeczywistości. Pierwszo-, czwarto- i siódmoklasiści rozpoczęli naukę w nowej placówce, która od 01.09.2017 nosi nazwę Szkoła Podstawowa nr 14. Po 18 latach istnienia Gimnazjum nr 4 im. Powstańców Wielkopolskich przechodzi do historii. Ten sam dzień był ostatnim, gdy funkcję dyrektora sprawował pan Andrzej Knopiński. Jego rezygnacja podyktowana została względami osobistymi, zaś stery kierowania szkołą przejęła pani Beata Dymna-Heine. To ona przywitała wszystkich na uroczystości rozpoczęcia nowego roku szkolnego. Nie zabrakło oczywiście ciepłych słów skierowanych do uczestników wydarzenia przez p. A. Knopińskiego.
Słowem-kluczem było hasło POMAGAMY! Część artystyczna oparta na wierszu Juliana Tuwima „Rzepka” i występy młodzieży wzbudziły uznanie wśród obserwujących całość gości. Do hasła przewodniego odwołała się w swoim przemówieniu Prezydent Miasta Ostrowa Wielkopolskiego Beata Klimek. Wartości, które realizowało Gimnazjum nr 4, a przejęte przez SP14, wspomniał radny miejski Alojzy Motylewski. Oboje z wielką sympatią przypomnieli wielkie zaangażowanie dyrektora Andrzeja Knopińskiego, życząc uczniom wszystkiego dobrego.
W ręce pierwszoklasistów trafiły Rogi Obfitości wręczone przez p. dyrektor.
Piękne chwile spędzone w Sali gimnastycznej to zasługa wielu osób. Nauczycieli przygotowujących uczniów i ciekawą dekorację, pracowników szkoły, bez których pracy trudno sobie wyobrazić jej funkcjonowanie. Młodzieży chcącej poświęcić swój czas na próby, by w finale okazać kunszt aktorski, wokalny i taneczny. Pocztu sztandarowego, którego dwa składy z godnością prezentowały sztandar.
Wam wszystkim na cały rok szkolny radości, satysfakcji i tylko pięknych chwil – życzymy!

Zdjęcia: autor

Narodowe Czytanie „Wesela”

W dniu 2 września 2017 roku w ostrowskim Forum Synagoga uczniowie i nauczyciele naszej szkoły wzięli udział w VI edycji Narodowego Czytania. Mieliśmy przyjemność wysłuchać dramatu Stanisława Wyspiańskiego pt. “Wesele” w wykonaniu wspaniałej obsady – pani Prezydent Miasta Ostrowa Wielkopolskiego, parlamentarzystów, aktorów: Laury Łącz i Michała Grudzińskiego i innych gości. Swoje umiejętności aktorskie zaprezentowała także nasza uczennica Agnieszka Miętkiewicz z klasy 3E. Była to prawdziwa uczta duchowa.

Tekst: Katarzyna Wencławiak
Zdjęcia: Małgorzata Miętkiewicz, Beata Dymna-Heine

Nasz patriotyzm jest bezcenny

78 lat temu nalotem na Wieluń i ostrzałem Westerplatte rozpoczęła się II wojna światowa.
Uroczystości rozpoczęły się od złożenia kwiatów i zapalonych zniczy w miejscach szczególnej pamięci: przy tablicach pamiątkowych pod ostrowską konkatedrą, poświęconej kapralowi Janowi Ładubcowi – pierwszej ofierze wojny w naszym mieście – oraz obeliskiem ku czci 60 Pułku Piechoty.
Jak co roku miejscem mszy św. za Ojczyznę odprawianej z okazji 1 września był kościół p.w. Najświętszego Zbawiciela w Ostrowie Wielkopolskim. Nabożeństwo pod przewodnictwem księdza prałata Sławomira Grześniaka zgromadziło przedstawicieli władz samorządowym miasta i powiatu z pp. Prezydent Miasta Ostrowa Wielkopolskiego Beatą Klimek oraz starostą powiatu ostrowskiego Pawłem Rajskim na czele, parlamentarzystów, kombatantów, harcerzy, służby mundurowe i liczne poczty. Naszą szkołę reprezentowali Piotr Oczachowski (chorąży) oraz Wiktoria Książkiewicz i Marta Fleischer (asysta). Sztandar Światowego Związku Byłych Żołnierzy Armii Krajowej Oddział w Ostrowie Wielkopolskim nieśli Norbert Warzecha i Maciej Snadny. Opiekę sprawowali piszący te słowa oraz Dariusz Pietraszek.
Ks. Grześniak odwołał się do przypowieści o pannach roztropnych i nierozsądnych, by podkreślić wagę czuwania, bycia gotowym na różne wydarzenia. „Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny”. W swoim przemówieniu B. Klimek przypomniała blisko 90 milionów ofiar drugowojennych, z czego aż 55 000 000 to zabici (w tym 6 mln obywateli polskich) i ofiarność ostrowian. Paweł Rajski z kolei powrócił do pięknego 1 września 1939 roku, by w kontekście deszczowej pogody towarzyszącej tegorocznym obchodom wyrazić żal z powodu coraz mniejszej liczby żyjących jeszcze uczestników tamtych wydarzeń, radując się jednocześnie z obecności młodzieży.

Zdjęcia: autor