Stwarzajmy im okazję do mówienia zadając pytania typu: dlaczego to zrobiła? co z tego wynikło?, jakie to jest?, i co teraz?… Bawmy się słowami poprzez opowiadania, rymowanki, żart, kalambury, zagadki, gry słowne, frazeologiczne, fabularne, pamięciowe. Czytajmy dzieciom teksty, które je interesują. Pytajmy o ich czytelnicze zainteresowania. Pomóżmy im usystematyzować informacje zawarte w tekście np. poprzez pytania: co? gdzie? kiedy? jak?, dlaczego?, kto?. Kształtujmy umiejętność słuchania np. poprzez chwilowe zasłuchanie się w otaczające nas dźwięki, rozpoznawanie dźwięków wydawanych przez poruszane przez nas przedmioty bądź odtwarzanych z komputera, dokańczanie popularnych rymowanek czy „głuchy telefon”. Kształtujmy umiejętność sprawnego pisania i kontrolujmy postępy dziecka w tym zakresie, np. poprzez cykliczne testy szybkiego pisania. Zachęcajmy do pisania terminarzy, pamiętników, przewodników, tekstów odnoszących się do rzeczywistości dziecka. Chwalmy dzieci za wysiłek, nagradzajmy postępy. Wykorzystujmy mnemotechniki do nauki ortografii.

Zachęcajmy dzieci do zastanawiania się i przemyśleń i dajmy mu czas na myślenie i udzielenie odpowiedzi. Prośmy, żeby próbowały precyzować znaczenia słów, których używają. Uczmy dzieci uważnego słuchania. Uzasadniajmy to, co mówimy i prośmy o uzasadnienia. Grajmy w gry słowne, zapoznawajmy dzieci z nowymi słowami i zwiększajmy jego możliwości językowe. Czytajmy dzieciom i zachęcajmy je do czytania książek, komiksów i czasopism. Rozmawiajmy z nimi o tym, co myślą na temat opowiadań, wierszy i innych rzeczy, które czytają. Podsuwajmy dzieciom rzeczywiste powody pisania opowiadań, listów i robienia własnych notatek.

Próbujmy pokonać dziecięcy nawyk braku zastanawiania się nad odpowiedzią, albo jej zgadywania, wdrażając nastawianie „najpierw pomyśl, potem mów”. Prowokujmy dzieci do podejmowania własnych przedsięwzięć i samodzielnej pracy nad nimi ponieważ wspiera to niezależność i wzmacnia samoświadomość. Pomóżmy uczniom krytycznie oceniać siebie i swoje działania oraz wyrażać własne myśli i doświadczenia, zachęcając je do prowadzenia notesu, dziennika lub pamiętnika. Nauczmy dzieci planować pracę czyli między innymi rozpoznawać własne potrzeby, czy ubierać plany w słowa, np. poprzez wspólne ustalenie planu powtórek do testu czy sprawdzianu, zaplanowanie trasy wycieczki szkolnej lub przyjęcia urodzinowego. Śledźmy postępy, zachęcając, żeby mówili co myślą podczas wspólnej pracy. Zachęcajmy do sprawdzania tego, co robią na różnych etapach pracy. Pomóżmy uczniom zapamiętać, przypomnieć sobie, opowiedzieć, krytycznie przyglądać się doświadczeniom i wyciągnąć z nich wnioski.

Literatura:

 

Boral t., Boral B. Techniki zapamiętywania SamoSedno Warszawa 2013 r.

Gardner H. Inteligencje wielorakie MT Biznes Warszawa 2009 r.

Fischer R.  Lepszy start REBIS Poznań 2002 r.

Spitzer M.  Jak uczy się mózg PWN 2014 r.

 

Ruszyliśmy już z aktywną przerwą – klasa I w środę, klasa IV w czwartek Proszę pamiętać o ewentualnym obuwiu zmiennym.

Zachęcam Państwa do samodzielnego poszukiwania bardziej szczegółowych informacji na poruszane tematy zarówno w Internecie jak i w naszym bogatym księgozbiorze.

Kinezjologia Edukacyjna
Twórca: dr Paul Dennison

Metoda wspierania naturalnego rozwoju człowieka – bez względu na jego wiek i kondycję fizyczną – wykorzystująca naturalną potrzebę ruchu, w celu:
– usprawnienia procesu uczenia się,
– wzrostu koncentracji,
– poprawienie koordynacji wzrokowo-ruchowej,
– usprawnienia wzroku,
– podniesienia motywacji.

Powstała na bazie różnych dziedzin nauki. Między innymi:
– kinezjologii stosowanej i behawioralnej,
– psychologii,
– pedagogiki,
– akupunktury,
– fizjologii,
– neurologii.

Składa się z trzech grup ćwiczeń:

ćwiczenia na przekroczenie linii środkowej – poprawiają umiejętność pisania i czytania oraz sprawność małej i dużej motoryki.
ćwiczenia wydłużające – pomagają rozluźnić napięcia, które gromadzą się w mięśniach i ścięgnach.
ćwiczenia energetyzujące i pogłębiające postawę – pomagają odtworzyć połączenia nerwowe między ciałem a mózgiem ułatwiając przepływ energii elektromagnetycznej przez ciało.

Pierwsze ćwiczenia, których się uczymy to:

Słoń

Koordynuje pracę mózgowych ośrodków słuchu obu półkul.
Koryguje nieprawidłowe napięcie mięśni szyi.

Lekko rozstawione kolana, głową dotykamy cały czas ramienia (można włożyć kartkę papieru między ramię a głowę),oczy otwarte, ręką w powietrzu kreślimy leniwą ósemkę, a wzrok śledzi nie rysującą dłoń, lecz rysowaną ósemkę. Podczas rysowania poruszamy całą górną połową ciała. Ćwiczenie to jest bardzo pomocne przy dysgrafii i dysleksji. Ósemkę rysujemy po trzy razy każdą ręką.

Leniwe ósemki

Koordynują pracę narządu wzroku.
Pomagają we wzrokowym przekraczaniu linii środka.
Poprawiają ruchliwość gałek ocznych.

Ćwiczenie rozpoczynamy lewą ręką – trzymamy kciuk na wysokości oka w linii środkowej ciała. Trzymamy głowę nieruchomo i rysujemy płynnym nieprzerwanym ruchem symbol nieskończoności, cały czas wodząc za palcem wzrokiem. Zaczynamy od środka w stronę przeciwną do ruchu wskazówek zegara do góry, z tyłu i dookoła, potem zgodnie                   ze wskazówkami zegara do góry, z tyłu i z powrotem do środka. Prawą i lewą ręką kreślimy  po kilka razy. Łączymy kciuki tworząc X. Koncentrując wzrok na środku X śledzimy złączone kciuki wykonując leniwe ósemki. Dla ułatwienia nauki tego ćwiczenia na początku można rysować na tablicy  i zaznaczać strzałkami kierunki kreślenia.

Rysowanie oburącz

Koordynuje współdziałanie ręka-oko w różnych polach widzenia.
Poprawia orientację przestrzenną i wzrokowe rozróżnianie symboli.

Obydwiema rękami równocześnie bazgrzemy w powietrzu dowolne kształty. Możemy podpowiadać kierunki rysunku, np. góra, dół, na zewnątrz. Można też polecić narysowanie czegoś konkretnego: choinki, serca, drzewa. Należy zwracać uwagę, by dzieci                      nie usztywniały ciała, lecz poruszały swobodnie głową i oczami. Efektem końcowym mają być lustrzane rysunki. Początkowo dzieci kreślą małe formy przechodząc do coraz większych. Gdy czas pozwoli można rysować nie tylko w powietrzu, lecz także na papierze, tablicy.

Zachęcam do wspólnych ćwiczeń z dzieckiem.

Z wyrazami szacunku
Monika Płonka