16.01.1919
Ignacy Jan Paderewski nowym premierem Polski. Zastępuje na tym stanowisko Jędrzeja Morawieckiego. Siły powstańcze liczą blisko 14 tysięcy żołnierzy. Walki o Kamionną (front zachodni) kończą się zdobyciem miasta przez powstańców. Ginie ośmiu Polaków, kilkunastu odnosi rany.
17.01.1919
Komisariat Naczelnej Rady Ludowej ogłasza dekret o poborze do wojska. Na liście znajdują się mężczyźni urodzeni w latach 1897-1899. Powstaje regularna Armia Wielkopolska.
18.01.1919
Frontu wielkopolski zostaje podzielony na 4 grupy. Grupą I, północną, dowodzi ppłk Kazimierz Grudzielski; Grupę II, zachodnią, obejmuje płk Michał Milewski; Grupę III, południowo-zachodnią „Lesznoˮ obejmuje por. dr Bernard Śliwiński; Grupa IV, południowa, będzie dowodzona przez ppor. Władysława Wawrzyniaka.
Ppor. Jerzy Adam Dziembowski został tymczasowym dowódcą stacji Lotniczej w Ławicy.
Ciężkie walki trwają na froncie zachodnim, w rejonie Łomnicy, gdzie Niemcy zaatakowali pozycje bronione przez kompanię kórnicką. Działania oskrzydlające kompanii opalenickiej i jarocińskiej wraz z powstańcami z Kórnika zmusiły wroga do wycofania się. Kompania kórnicka poniosła straty: 10 poległych i 8 rannych żołnierzy.
19.01.1919
Dowództwo Główne wydaje rozkaz, na mocy którego nie wolno organizować wieców i zgromadzeń wojskowych. Żołnierze mają się uczyć, jak najlepiej spełniać swoje obowiązki wobec Ojczyzny, reszta spraw, np. politycznych, należy do innych organów (parlamentu, Naczelnej Rady Ludowej). Rozpoczyna się formowanie 1 Pułku Strzelców Wielkopolskich, którym będzie dowodził pułkownik Daniel Konarzewski.
20.01.1919
Utworzone zostają organy sądownicze przy Dowództwie Głównym. W rozporządzeniu Naczelnej Rady Ludowej możemy przeczytać m.in.: „Rozpatrywaniu przez sądy wojskowe podlegają wszystkie czyny karygodne (oraz przestępstwa rozporządzeń wojskowych i cywilnych) popełnione przez wojskowych należących do Wojska Polskiego bez względu na to czy oni składali przysięgę lub nieˮ
21.01.1919
Naczelna Rada Ludowa (czyli polityczne przywództwo powstania) ogłasza tekst roty przysięgi wojsk powstańczych:
„W obliczu Boga Wszechmogącego w Trójcy Świętej Jedynego ślubuję, że Polsce, Ojczyźnie mojej i sprawie całego Narodu Polskiego zawsze i wszędzie służyć będę, że kraju Ojczystego i dobra narodowego do ostatniej kropli krwi bronić będę, że Komisarzowi Naczelnej Rady Ludowej w Poznaniu i dowódcom, i przełożonym swoim mianowanym przez tenże Komisariat, zawsze i wszędzie posłuszny będę, że w ogóle tak zachowywać się będę, jak przystoi na mężnego i prawego żołnierza-Polaka, że po zjednoczeniu Polski złożę przysięgę żołnierską, ustanowioną przez polską zwierzchność państwową”. Na mocy rozkazu głównodowodzącego, czyli gen. Dowbora Musnickiego, wprowadzone zostają jednolite umundurowanie oraz odznaki dla artylerii i piechoty.
22.01.1919
Wznowione zostają walki na froncie północnym (dzisiaj rejon województwa kujawsko-pomorskiego), w tym odcinku łabiszyńskim i okolicach Kanału Noteckiego. W ręce Niemców wpadają Potulice.